Springer spaniel angielski średniej wielkości wszechstronny pies myśliwski. Rasa ta jest zachwycająco piękna, żywa, energiczna, wiecznie aktywna i radosna. Jest to idealny pies dla rodzin z dziećmi i wszystkich tych, którzy uwielbiają spędzać aktywnie czas na świeżym powietrzu. Psy tej rasy cechuje duża inteligencja, szybkość uczenia się oraz niespotykane przywiązanie do swoich właścicieli co sprawa, że Springer Spaniele są doskonałymi i wiernymi towarzyszami.  

Historia rasy – angielski rodowód 

Początki rasy spaniela można prześledzić przez prawie 2000 lat. Historycy zakładają, że ich przodkowie pochodzą z Hiszpanii, stamtąd trafiły do Francji i wraz z Normanami dotarły do Anglii. Dopiero na początku XIX w. w angielskiej hrabstwie Shropshire z wyselekcjonowanych zwierząt hodowlanych powstał Springer spaniel angielski. 

Współcześnie funkcjonujący wzorzec Springer Spaniela powstał w 1902 roku, a w 1910 roku rasa uznana została przez English Kennel Club i American Kennel Club. Z kolei Międzynarodowa Federacja Kynologiczna wprowadziła Springer spaniela angielskiego w wykaz ras w 1954 roku. Figuruje w FCI w grupie VIII – Aportery, płochacze i psy dowodne oraz w sekcji 2 – płochacze.

Z czasem z psów wykorzystywanych do płoszenia zwierzyny i aportowania, Springer spaniele stały się psami idealnymi do towarzystwa. Ich radosne usposobienie oraz  wrodzona łagodność sprawiła, że obecnie wykorzystywane są również w dogoterapii. 

 Springer spaniel – wygląd, który zachwyca 

Springer spaniel angielski to pies o zwartej i symetrycznej budowie ciała. Jest największy spośród wszystkich spanieli. Dorosłe osobniki osiągają około 50 cm wysokości i 22–24 kg masy ciała. Springer spaniel angielski jest silnie umięśniony. Dozwolona jest właściwie każda maść, jednak najbardziej pożądana jest ta dwu- lub trzykolorowa. Biało-wątrobiana, czarno-biała lub z podpaleniami. Największą uwagę u tej rasy zwracają dużo najczęściej ciemnoorzechowe oczy, które nadają im melancholijne i pełne łagodności spojrzenie. 

Czuły Towarzysz – charakter i zachowanie 

Springer spaniele to pies posłuszny, wierny, inteligentny, opanowany, pełen radości, ciepła i uczuć. Bardzo szybko przywiązuje się do domowników przez świetnie się sprawdza jako pies rodzinny. Jest pełnym radości, wulkanem energii dlatego poleca się go osobom lubiącym aktywnie spędzać czas. Nie wykazuje agresji i bez problemu dogadują się z dziećmi. 

Nie straszna mu żadna pogoda, a wrodzone instynkty łowieckie i świetny węch sprawiają, że jest  doskonałym tropicielem. Znany ze swojej miłości do wody i zabaw. 

Zdrowie i pielęgnacja – na co uważać i jak dbać

Rasa słynąca ze swojej odporności i zdrowia. Wodooporina sierść zapewnia mu ochronę przed woda i niesprzyjającymi warunkami atmosferycznymi. Średnia długość życia to 12-14 lat. Wśród przedstawicieli tej rasy też bardzo rzadko pojawiają się choroby genetyczne takie jak dysplazja, fukozydoza lub choroby oczu. 

Również zwisające uszy spanieli wykazują podatność na rozwój stanów zapalnych przez co wymagają większej uwagi i dokładnego czyszczenia specjalnymi preparatami.  

Psy uwielbiają ruch i zabawę przez co nie sprawdzą się u osób preferującym siedzący tryb życia oraz u osób, które nie mają czasu na dłuższe spacery i aktywności z psem. 

Pies dwa do trzech razy w roku powinien zostać wytrymowany. 

Wzór rasy – jak powinien wyglądać Springer Spaniel 

KRAJ POCHODZENIA: Wielka Brytania

DATA PUBLIKACJI OBOWIĄZUJĄCEGO STANDARDU: 29 pażdziernika 2003 r.

PRZEZNACZENIE: Płochacze, aportery

KLASYFIKACJA: Grupa VIII – Retrievery, płochacze i psy dowodne

Sekcja 2 – Płochacze

Głowa:

Mózgoczaszka:

Czaszka: Proporcjonalnej długości, lekko wysklepiona. Dobrze wyrzeźbiona poniżej oczu.

Stop: Wyraźnie zaznaczony.

Trzewioczaszka:

Nos: Koloru od cielistego do ciemnego. Dobrze rozwinięte nozdrza.

Kufa: Średniej długości, prosta, prawie kwadratowa.

Szczęki/Uzębienie: Szczęki mocne, z idealnym, regularnym zgryzem nożycowym tzn. siekacze górne przykrywają siekacze dolne i stykają się z nimi ściśle oraz są prawidłowo osadzone w szczękach.

Oczy: Orzechowe lub ciemnobrązowe, średniej wielkości, ani nie wyłupiaste czy też zapadnięte, bez widocznej trzeciej powieki.

Uszy: Osadzone umiarkowanie nisko zwisające blisko policzków. Stosunkowo małe i stopniowo zwężające się ku czubkowi, w kształcie liścia winorośli.

Szyja: Długa, umięśniona, bez podgardla, dobrze osadzona pomiędzy łopatkami.

Tułów: nie za długi, mocny i umięśniony. Długość tułowia powinna być proporcjonalna do wysokości w kłębie.

Lędźwie: Umięśnione, z lekkim łukiem. .

Klatka piersiowa: Głęboki mostek. Żebra dobrze wysklepione.

Ogon: Dawniej zwyczajowo obcinany. Dobrze i nisko osadzony, nigdy nie jest noszony powyżej linii grzbietu. Żywy w ruchu.

Ogon niekopiowany: Owłosiony.Pozostaje w harmonii z ogólnym widokiem psa.

Kończyny:

Kończyny przednie: średniej długości, proste o dobrym kośćcu.

Przednie łapy:okrągłe, o grubych opuszkach, zwarte, kocie, ani duże ani o szeroko rozstawionych palcach.

Kończyny tylne: Mocne i muskularne, szerokie i w pełni rozwinięte, o dobrym kośćcu.

Stawy kolanowe: umiarkowanie kątowane, nie są zwrócone ani na zewnątrz ani do wnętrza

Podudzie: dobrze opuszczone.

Stawy skokowe: nisko opuszczone.

Tylne łapy: okrągłe, z grubymi opuszkami. Zwarte i kocie, nie zbyt duże ani o szeroko rozstawionych palcach..

Chody: Płynne, mocne, dynamiczne z tylnej łapy o dobrym wykroku.

Okrywa Włosowa:

Włos: Prosty, przylegający, o jedwabistej strukturze, gęsty, nigdy szorstki czy falisty. Niepożądana jest włos kręcony. Przednie i tylnie łapy powyżej pęciny umiarkowanie pokryte włosem, uszy i ogon lekko owłosione.

Umaszczenie: Wyłącznie żywo czerwono-białe.

Wzrost:

Przybliżony wzrost: Psy 48 cm (19 cali) w kłębie.

Suki 46 cm (18 cali) w kłębie.

Wady:

Wszelkie odchylenia od powyższego wzorca powinny być traktowane jako wady obniżające ocenę w zależności od stopnia ich nasilenia i wpływu na zdrowie i dobre samopoczucie psa

i jego zdolność do wykonywania pracy typowej dla rasy.

Wady dyskwalifikujące:

– Agresywność lub nadmierna bojaźliwość

– Psy wykazujące widoczne wady fizyczne lub psychiczne muszą być zdyskwalifikowane.

Uwaga: Samce muszą mieć dwa prawidłowo wykształcone jądra, całkowicie umieszczone w worku mosznowym.